براي رسيدن به تو ، پا پيش گذاشتم ، خودم را قسمت كردم

تو را سهم تمام روياهايم كردم ، انصاف نبود

تو كه ميدانستي با چه اشتياقي ، خودم را قسمت ميكنم

پس چرا ، زودتر از تكه تكه شدنم ، جوابم نكردي

براي خداحافظي ، خيلي دير بود ، خيلي دير ...

دوست دارم بروم سر بسرم نگذارید ، گریه ام را به حساب سفرم نگذارید

دوست دارم بروم

من پريشانتر از آنم که به خود فکر کنم و تو حيرانتر از آنیکه مرا درک کني .

بگذار سر به سینۀ من تا بگویمت

  اندوه چیست ، درد کدام است ، غم کجاست ... 

خدايا از تو سپاسگذارم

خدايا به خاطر اين که هرگز تنهايم نمي گذاري از تو سپاسگذارم

خدايا ! از اين که مي بينم بزرگي چون تو ، همواره مرا زير نظر دارد و

هرگز فراموشم نمي کند ، سخت به خود مي بالم .

خدايا ! با اين که ناسپاسي نموده ام ، حتي گاهي از رحمت بي

کرانت نا اميد شده ام و بنده خوبي برايت نبوده ام ، اما تو مهربان هر

زمان که درمانده از همه چيز و همه کس شده ام ، باز هم با آغوش

پذيرايم بوده اي و در نهايت بزرگواري ، حمايتم کرده اي !