روی هر شانه ، سری وقت وداع می گرید

سر من وقت وداع ، گوشه ی دیوار گریست

هوای گریه دارم تو این شب بی پناه

دنبال تو میگردم دنبال یه تکیه گاه

دنبال اون دلی که تنهایی رو میشناسه

هزار و یک شب من پر از صدای تو بود

گریه هر شب من فقط برای تو بود

سکوت شیشه ایم رو صدای تو میشکنه

توی قصه هیچ کسی ، من رو برای من نخواست